Home Kulture Ferra

Ferra

Fabula – Nga Nebi Dragoti

FERRA  

-M’u ngjite e m’u bëre ferrë,

-e ndëgjon dhe ferra nga udhëtari.

Mbase kjo është ankesë e sinqertë,

a mbase ferra bën veprim të drejtë?!

Po hajde mbushja mendjen këtij qyqari?

Shihe, zgjidhe rrugën nëpër pyll

dhe kacorren mbaje ti me vete,

se, plotësisht s’të ndriçon një yll

Pra,  me kacorre pritmë e hap shteg,

hatërmbetje s’ kam, ti të ecësh drejt!

“M’ u ngjite e m’u bëre ferrë”,

ndaj mos ta ndëgjojë tjetër here,

se për mire të ngjitem, të them ndal

që bukur e mire të ecësh drejt,

se dhe rruga u dashka bërë me art!…

PAPAGAJTË  

Në shtëpinë e budallait papagalli

dha dhe mori, mësoi ca fjalë

e hipi një ditë në majë të një gardhi

dhe” Jam budalla” me të madhe ia pati.

Çuditen zogjtë:-Paska mësuar gjuhë

e ç’ gjuhë shqiptoka?” Jam budall”,

E përsëriste e fluturonte hum më hu

e aty u mblodhën dhe tjerë papagaj.

Eh, ç’ kor i lezeçtshëm u krijua:

-Jam budalla,- dëgjoheshin të gjithë.

Kjo fjali thjesht, shpejt u mësua,

se kështu paska qënë i zoti i shtëpisë.