Home Slideri Arqile Gorea: PD-ja humbi në Durrës se nuk pati të krishterë në...

Arqile Gorea: PD-ja humbi në Durrës se nuk pati të krishterë në listën e deputetëve

kiljaMarrë nga Adria TV / Do e nis bisedën me ju lidhur me situatën e krijuar në rrethin e Durrësit, e cila është bërë edhe objekt i kronikave televizive si: mungesa e hapësirave publike në plazh; mungesa e hapësirave të gjelbërta në qytet…

Këto duhet të jenë produkt i një analize të thellë sepse janë shfaqja, pasi fenomeni është diku më larg. Durrësi në katër mandate qeveriset nga kryetar bashkie socialist. Pra PD humbet gjatë këtyre viteve kryetarin e bashkisë dhe kjo pyetje duhet të jetë objekt i një analize të veçantë: është qytet ku nuk ka demokrat; është qytet që nuk mbështetet nga PD; është qytet që refuzon kandidaturat apo është qytet që ka humbur besimin në politikë dhe rri indiferent. Kjo duhet të jetë pjesë e një analize të ardhshme që nuk duhet t’i mungojë PD me strukturimin e vet që ka tani. Këto që thoni ju janë të vërteta. Pse? Qytetaria durrsake po nëpërkëmbet. Po i nëpërkëmbet prona e saj, prona publike, hapësira e gjelbëruar, po betonizohet. Plazhi po uzurpohet. Qytetarët e Durrësit janë si indigjen, janë refugjatë në plazhin e tyre, i përzënë privatët nga rëra dhe me rroba në dorë nuk dinë ku të shkojnë për t’u larë.
Para pak ditësh kishte një protestë nga Zyra për mbrojtjen e konsumatorit.
Në fakt kjo protestë duhej bërë nga vetë qytetarët. Kjo tregon atë që unë e kam thënë më parë: duhet të vijë ZMK këtu në Durrës të protestojë për zënien e plazhit. Po qytetarët durrsak ku janë? Ka qytetarë Durrësi, ka njerëz që e duan qytetin, ka intelektual, ka njerëz që shohin më tej se interesat e tyre? Çfarë i shtynë të rrinë mënjanë? Mbase shpërfillja e zërit të tyre. Ata e kanë ngritur zërin, kanë folur, kanë kërkuar dhe në fund kanë shkuar në shprehjen popullore që thotë “Atje ku lyp e s’të japin; atje ku flet e s’të dëgjojnë as mos kërko e as mos fol”.
Nuk besojnë në politikë mbase.
Edhe ky mund të jetë faktor sepse po t’i shikosh e po t’i referohesh se mbrojtës i interesave të qytetarit është këshilli bashkiak. E kanë humbur kryetarin e bashkisë, por kanë përfaqësuesin e vet në këshill. E luajnë këta rolin? Si janë kualitetet e tyre? Qyteti ka votuar për interest e veta duke zgjedhur përfaqësuesit. A janë këta përfaqësuesit, a përfaqësojnë këta interest e qytetit? Brënda në këshillin bashkiak është krijuar një atmosferë, një bashkëjetesë politike ku secili këshilltar sheh interesat e veta, ndajnë asetet, paçka se ç’ndodh me qytetarët. Ky është problemi më i madh që ka qyteti i Durrësit: shpërfillje qytetarisë, mungesë e zërit të saj në forume. Qyteti ka krenarinë e vet, ka identitetin e vet, ka njerëzit e vet. Në këtë qytet kanë kaluar perandorë, gjeneralë, pushtues. Por ky qytet ja ku është. Këtu në buzë të Adriatikut, ish Taverna Adriatikut, sot porti kryesor i Adriatikut dhe i Mesdheut. Pra ky qytet ka mbijetesë edhe identitetin e vet. Atëherë çfarë po ndodh? Kjo, besoj, duhet të jetë analiza. Duhet të jetë analiza e politikës e të gjitha krahëve, analiza e qytetarisë, duhet të jetë edhe analiza e vet qytetarëve. Në fund të fundit të mos harrojmë se kemi pika të përbashkëta pavarësisht krahut politik, majtas, djathtas. Fëmijët tanë marrin të njëjtin ajër, fëmijët tanë kanë të njëjtat nevoja, ne jetojmë në këtë qytet. Kemi diçka të përbashkët që duhet t’i përkushtohemi të gjithë? Besoj se po. Atëherë ku çalon puna? Përse qytetarët durrsakë rrinë indiferentë? Nëse kryem disa procese duke nisur që nga 23 qershori dhe deri tek zgjedhjet Brenda PD me 22 korrik mendoj se këto duhet të jenë procese që duhet t’i nënshtrohen një analize, por edhe procese që duhen vënë pikat mbi “i” për mbarëvajtjen e qytetit, për t’i thenë “ndal!” fenomeneve negative, elementit negativ e të papërgjegjshëm që në mënyrë të pamerituar gjendet në pozicione që pengojnë frymëmarrjen e qytetit.
Ndalemi tek zgjedhjet e 23 qershorit. Cilat mendoni se janë arsyet e humbjes të së djathtës?
E para e punës konsumimi i dy mandateve gjithmonë e vë forcën politike para vështirësive për të fituar mandatin e tretë. Sidoqoftë ka gjëra të bëra mirë, ka gjëra të bëra shumë mirë, po ka edhe gjëra që nuk kanë shkuar. Unë e them me bindje: nuk është produkt i punës në terren sepse për hir të së drejtës në duhet të pranojmë një të vërtetë që atë që ka bërë PD dhe qeveria e saj në këto dy mandate në rrugë, infrastrukturë, të elementëve të mirëqenies qytetare, të energjisë elektrike, të ujësjellësve janë vepra madhore që nuk mund të mohohen. Por ne nuk humbim nga gjërat që kemi bërë mirë. humbëm nga ato që nuk kemi bërë mirë. Çfarë nuk kemi bërë mirë? Si i kemi pasur raportet me qytetarët? Si u kemi shërbyer atyre? A e kemi konsideruar veten njerëz që mbushim vullnetin e votuesve tanë? Kjo është pjesa që duhet t’i nënshtrohet analizës. Qyteti Durrësit vazdhimisht ka dhënë mesazhe ndonëse shumëkush e ka menduar se e ka sunduar qytetin e Durrësit. Ka bërë ç’i ka dashur qejfi. Ka bërë me atë pjesë që quhet pjesa organizative. Po me masën e qytetit? Nuk e përmenda kot që ky qytet ka përcjellë perandorë e gjeneralë dhe që kanë lënë gjurmë. Ja ku është qyteti. Sekush ka marrë dëftesë. Dikush ka marrë dëftesë kaluese, dikush ka mbetur në klasë, dikush ka dalë shkëlqyeshëm. Këto janë pjesë e kartës së memories së qytetit pastaj. A është kuptuar nga klasa politike dhënia e mandatit për t’i shërbyer qytetarëve? A janë përfaqësuar interest e qytetarëve dhe si ka ardhur nga viti në vit përfaqësimi interesave? A kanë qenë qytetarët të kënaqur në raport me qeverisjen e tyre në pushtet lokal e në atë qendror? Unë mendoj se PD ka bërë vepra madhore në drejtim të raportit të marrëdhënieve me njerëzit, në drejtim të plotësimit të interesave koherente të tyre sepse njerëzit nuk kanë nevojë vetëm për rrugë, energji elektrike, ujë, për internet e gjëra të tjera. Kanë nevojë edhe për punësim. Si janë ndërtuar raportet e punësimit? Kanë qenë raporte të merituara, apo të paguara. Si janë ndërtuar raportet e plotësimit të interesave të tyre? Për kualifikimin në shkallët e karrierës, sipas meritës, apo sipas klientelizimit?
Mendoni se gjërat kanë çaluar në këtë drejtim?
Absolutisht që po. Dhe këtu besoj se është difekti që kemi çaluar gjatë qeverisjes. Unë mendoj se këtu duhet të jetë pista ringritjes së PD. Meritokracia. Në qoftë se flasim për ekonomi tregu, në qoftë se themi se më i avancuar është sistemi konkurencës. Atëherë sistemit të konkurencës po t’i heqësh konkurencën pra meritokracinë, atëherë mbetet një makinë që sado luksoze të të duket nga jashtë, nuk ka motor. Bjeri motorrinës, nuk ndizet. Futi marshin, nuk lëviz. Atëherë rroftë fotografia. Pra promotori që ka çuar shoqërinë përpara ka qenë zhvillimi konkurencës. Gjithëkush kërkon të ruajë statuskuonë, rehatinë, çerdhen që ka menduar, po nevojat e shoqërisë dhe të elektoratit kanë shumë kërkesa. Në këtë drejtim kemi shumë për të bërë. Jo se ata që fituan janë më të mirë nga ne, po ndoshta ishin e keqja më e vogël. Sepse PD është një detashmen politik. Është partia që përmbysi diktaturën; është partia që integroi Shqipërinë në Evropë, në NATO; është partia që e hoqi shqiptarin nga rradhët e ambasadave dhe e bëri qytetarin njeri me personalitet. Këto janë vepra madhore dhe të padiskutueshme. Arriti në një moment që qytetari, votuesit i thanë “shiko se ti duhet të përmirësohesh”. Kjo është diçka që duhet menduar mirë dhe përmirësimi nuk vjen as nga mllefi, as nga ruajtja e statukuosë, as nga akuariumi i ruajtjes së interesave komode të x, y. Është agjendë në adresë të përmirësimit. Përmirësim do të thotë rritja e cilësisë së jetës së qytetarëve.
Një ndër shkaqet që artikulohet shpesh lidhur me humbjen është edhe përbërja e listave. Ndani të njëjtin mendim?
Unë në këtë studio e kam thënë që listat nuk ishin më të mirat po shin të pranueshme. I qëndroj këtij vlerësimi. Nuk duam të them atë që thuhet shpesh: trima pas lufte dhe të urtë pas kuvendi gjen me shumicë. Qyteti Durrësit është qytet me personalitet. Është qytet me resurse dhe që ka shërbyer jo vetëm në brendësinë e tij, por në të gjithë Shqipërinë. Mund të them edhe më gjerë. A u aktivizuan kualitetet e këtij qyteti? Unë them se ka pasur diferenca. Duke filluar që nga ana krahinore dhe deri tek ana fetare.besoj se nuk është respektuar dhe ky është fakt. Po të them nga ana krahinore shumë pak ishte i përfaqësuar qyteti i Durrësit. Thjeshtë në pjesën fundore. Nuk dua t’i hy analizave që ky ishte durrsak, ishte prej kësaj e asaj zone ose ka kaq vjet që banon në Durrës. Nuk dua t’i hy kësaj analize. Po ju them vetëm kaq, që përfaqësimi i qytetarisë durrsake ishte në pjesën fundore. Nuk kishte asnjë përfaqësues të krishterë në listat e qytetarisë durrsake. Nuk ka banorë të krishterë Durrësi, katolik ose ortodoks? Ka. Atëherë pse nuk kishte? Ishte çështje pakujdesi, preferencash.. Besoj që përfaqësimi i interesave të komunitetit duhet bërë në të gjithë spektrin e tij, si në spektrin krahinor, si në spektrin intelektual, si në spektrin fetar. Aq më tepër që Durrësi shquhet si qytet i bashkëjetesës fetare. Pse të mos zhvillohej kjo bashkëjetesë edhe në listat e kandidatëve? Nuk kishte asnjë arsye. Ndoshta ka qenë pakujdesi. Normalisht atje ku nuk përfaqësohen edhe kam të drejtë të dyshoj. Unë mendoj se nuk është vetëm përfaqësimi kandidatëve. Unë mendoj që në plan të parë në këtë fushatë doli më shumë administrate sesa strukturat e partisë.
Mund ta sqaroni më tej këtë gjykim tuajin?
Sepse në krye të qarqeve ishin ministra, në krye të punëve ishin drejtor qëndror p.sh si puna ime, në terren ishin persona të administratës. Kjo administratë krahas punëve të mira kishte bërë edhe gabime. I erdhi rradha të ndeshej me votuesin. Kjo nuk ishte fytyra e vërtetë e PD. Kjo ishte një administratë produkt i gjërave që thamë më parë. Fytyra e PD është shumë më e lartë sesa e administratës. Sepse administrata mund të jetë edhe produkt i njerëzve të caktuar, edhe i lobingjeve të interesit. Kurse niveli kualiteteve të strukturave të PD, flas për bazën e gjerë, jo për individ të caktuar, është shumë më i lartë. Janë pikërisht këta njerëz që kanë sjellë kualitete në PD. Janë pikërisht këta njerëz që kanë marrë pjesë në përmbysjen e diktaturës. Janë këta njerëz që kanë sjellë risitë e para të koncepteve të demokracisë në Shqipëri, të cilët nuk e kanë ndjerë veten si duhet, jo vetëm të përfaqësuar, por do të thoja atë fjalën popullore të thjeshtë: të sajdisur në këto beteja. Kjo solli pastaj të kishim një fushatë elektorale të butë, komode, pa debat politik. Ndoshta dikush mund të thotë se përse do bënim debat politik sepse ishin konsumuar dy mandate. Po përballë kishim një kundërshtar që kishte tre mandate, katër mandate në qytetin tonë. Po ai si e kishte ushtruar funksionin e vet? Shumë keq. As krahasohesh. Në qoftë se qeverisja e PD bëri me dhjetra, me qindra punë të mira, kush janë punët që mund të përmenden për ata: ato që thatë ju më parë, okupimi territorit, betonimi, lënia pa punë e qytetarëve. Ose të paktën dikur kur ngjiteshe lart në Kodrën e Durrësit, dikur ishte krenaria qytetit kurora e gjelbër. Tani aty thërret qameti. Aq më keq, nuk dua të shpërndaj panik tek njerëzit, por që është zhvilluar në mënyrë komplet heterogjene, të pa studiuar dhe jashtë kontrolli. Atëherë mos ka një bashkëjetese politike në qytetin e Durrësit? Mos ka një lloj dakortësie që ti bën të tuat e unë të miat. Ky TV ka bërë edhe një kronikë për bashkëjetesën politike. Nuk ishte rastësi që flamujt ishin një i PD, një i PS…edhe figurat Edi Rama, Sali Berisha. Në qoftë se kryhet një fushatë elektorale, fushata elektorale kryhet për të ngrejtë adrenalinën politike dhe për të ndarë kampet. Si u krye kjo fushatë elektorale, pse mungoi debate? Ndoshta nuk kishin çfarë t’i thonin njëri- tjetrit këta njerëz që bashkëpunonin. Atëherë mos kishte një bashkëpunim në heshtje dhe një tallje me interesat e qytetarëve. Tallje me angazhimet që kishin marrë të dy palët përpara qytetarëve të Durrësit. Gjithësesi kjo ka një kuptim sepse qyteti Durrësit përsa i përket adrenalinës politike, përsa i përket nivelit të ballafaqimit të të mirave dhe të të këqiave PD ka njohur edhe në raste të tjera rënie dhe në 1997, por nuk ka qenë kurrë një situatë e tillë, një ambient i tillë. Durrësi arriti në minimalen e tij demokratike. Pse humbi PD besimin tek qytetarët, tek votuesit e vet? Durrësi ka qenë bastion permanent i demokratëve. Nuk ka pasur të ngritura e të ulura, por permanent. Edhe kur e ka humbur kryetarin e bashkisë që ka ardhur si rezultat i kandidaturave të dobëta, PD ka fituar në mazhorancë me PS. Pse nuk po ndodh kjo sot? Kush ua ka krijuar këtë lloj komoditeti këtyre njerëzve? Kush janë ato pista që i bashkojnë këta me njëri-tjetrin? Interesat e qytetarëve apo interesat e tyre?
Është bashkëpunimi që përmendët pak më parë, mes dy kampeve.
Atëherë a ka betejë politike në këshillin bashkiak ku përfaqësohen interesat e qytetarëve? Kush e përfaqëson në këshillin bashkiak. Të themi militantët janë me pakicë. Të themi kualitetet janë akoma dhe më pak. Atëherë kush janë këta njerëz, nga erdhën dhe ku shkojnë? Çfarë beteje politike zhvillojnë në këshillin bashkiak? Dikur u përballëm me kioskat për të bërë lulishte. Tani zihen lulishtet dhe bëhen kioska, bëhen pallate. Kush e ngre zërin për këtë? Ku është protesta. Flas për politikën në rradhë të parë. Pastaj qytetarët demoralizohen. Nuk kemi ç’i bëjmë, na ka zënë këtu. Dhe kjo sjell ato të tjerat dhe që vinë zgjedhjet lokale, zgjedhjet politike dhe anasjelltas. Qyteti pajtohet i lodhur me situatën që përjeton.
Përfshirja e kryetarëve të partive të vogla në listat e PD e ka ndihmua r apo e ka dobësuar?
Unë mendoj që në pjesën inatçore e ka dobësuar, kurse në pjesën e përgjithshme le të mendojmë edhe një herë që këto kryetarët e partive të vogla dikur kanë qenë figura të PD. Pse mos ta shtrojmë kështu problemin? Dhe më duket se është dhënë një mesazh i mirë: PD është shtëpia e demokratëve. PD nuk është alternativë e mbijetesës së Unit, po shtëpi e një mendimi më të gjerë dhe e një mendimi ndryshe brenda saj dhe për mua mesazhi ka qenë: PD është parti e të gjithë shqiptarëve. Si u zbatua kjo poshtë? A i patëm të tërë demokratët të aktivizuar në fushatë? A i patëm njerëzit aktiv dhe kualitetet e PD të aktivizuar në fushatë? Mendoj që jo, si duhet. Por unë nuk mendoj kurrësesi që vënia e Dashamir Shehit është bërë gabim. Dashamir Shehi është kualitet i politikës shqiptare me të mirat e të metat e veta siç ka çdo njeri. Por nuk mund të themi që nuk është një kualitet. Është individ që është kandiduar gjithmonë në Tiranë dhe është përfaqësuar me vota të konsiderueshme. Këtë rradhë i ka futur votat tek PD. Por si e konceptojmë ne këtë? Në PD ka dhe një klasë politike që pa merita ecin shpejt në PD. Siç ndodh kudo në botë, njerëz të kualifikuar për të uzurpuar poste, por jo për të punuar. Arritën një karrierë të shpejtë në PD dhe u bënë një bastion jo vetëm për të kaluarën e PD po edhe për të ardhmen e saj. Vendosën një statuskuo që ata që kanë kontribuar në PD janë armiq. Po edhe ata që do vinë do kalojnë përmes filtrit tonë. Se po s’përmbushën standartet e shijeve tona nuk janë të mirë. kjo qe e dëmshme për PD. Po të vijojmë më andej gjërat duken qartë. Pra u krijua një shtresë brenda PD në funksione të pamerituara, pa karrierë të merituar, dhe n q s do i hynë analizave dhe do i shikojmë çfarë kanë bërë ata për PD. Kanë qenë të gjithë njerëz me detyra në PD, kanë qenë njerëz me përgjegjësi në PD. Si i kanë mbushur përgjegjësitë këta njerëz? A kanë dhënë këta aq sa meritonin për atë vend që kanë marrë? Si janë përballur këta me kundërshtarin? Si janë komplimentuar me antarësinë e PD? E drejta e pretendimit është e drejtë morale. Po është morale tek ata njerëz që kanë moral, jo tek të pamoralshmit. Të pretendosh do të thotë të jesh dikushi. Që të jesh dikushi duhet t’u kesh treguar të tjerëve që ti di të bësh diçka më mirë se të tjerët. Po kur ti demostron se gjërat i bën më keq se të tjerët dhe kërkon të jesh mbi të tjerët atëherë bëhesh qesharak. Mendoj se ky lloj elementi në PD e ka dëmtuar dhe ka qenë pjesë e humbjes së PD.
Në këtë logjikë, marrja përsipër e humbjes nga lideri, mendoni se dorëheqja duhet të shtrihet pak më gjerë?
Akti marrjes së përgjegjësive nga Sali Berisha nuk është i çuditshëm, është tërësisht në tipin e tij ashtu siç merr përgjegjësitë. Me skrupulozitet ka marrë dhe këtë rradhë përgjegjësitë. Humbja nuk është e Sali Berishës. Sali Berisha mund të ketë pjesën e vet në humbje. Por Sali Berisha kishte një staf, kishte të besuarit e tij, kishte përfaqësuesit e tij. Në qoftë se Sali Berisha dha dorëheqjen, asnjëri nga ata nuk reagoi. Përkundrazi iu hap oreksi për t’i zënë vendin Sali Berishës. Po Sali Berisha ka qenë dhe do mbetet një burrë i madh shteti. Të veshësh kostumin e Sali Berishës nuk mund ta vesh kushdo. Sepse në qoftë se ai është XL, nuk mund ta veshë një smoll atë kostum. Kështu që duhet të jesh i merituar.
Tashmë kemi kryetarin e ri të PD, z. Basha.
Unë mendoj se kryetari i ri i PD erdhi si rezultat i një procesi totalisht demokratik. PD e kishte pritur prej kohësh, ndoshta, këtë lloj përzgjedhje: Një anëtar, një votë. Duhet falenderuar Sali Berisha që aplikoi këtë. Ka qenë, do të thoja, një rast jashtëzakonisht pozitiv pas humbjes së 23 qershorit, 22 korriku ku demokratët treguan një pjekuri të jashtëzakonshme. Aktivizuan kartën e memories, i thirrën vetes në përgjegjësi dhe menduan seriozisht për të ardhmen. Dhe mbështetja plebishitare që pati kandidati, ose kryetari i ri i PD, z. Lulzim Basha do thoja ka qenë një analizë e thellë dhe një demostrim pjekurie nga të gjithë demokratët.
Në fakt ka pasur kritika lidhur me procesin e votimit. E kam fjalën për deklaratat e z. Patozi.
z. Patozi çuditërisht, sepse unë e njoh dhe relacionet që kam pasur me të i kam pasur miqësore, kam pasur të tjera konsiderata për të, unë mendova se pas zgjedhjeve z. Patozi do të mendonte për Kavajën. Pse në Kavajë kemi humbur? Humbëm bashkinë, humbëm deputetin e Kavajës, është djalë i lindur e i rritur në Kavajë. Unë mendova që z. Patozi do të mendonte për Vlorën. Sali Berisha i besoi Qarkun e Vlorës. Nuk është nevoja të flasë për rezultatin atje sepse nga informacione që qarkullojnë dhe që i kam dhe unë, Sali Berisha i ka dëgjuar shumë të gjithë të deleguarit e tij nëpër qarqe. Ka përgjegjësi dhe fjala e parë, ose kryefjalë e deklaratës së tij do të ishte: I kërkoj ndjesë këtyre njerëzve që unë mora përsipër t’i udhëheqë dhe jo vetëm që s’u çova drejt fitores, po u çova në rezultatet më të ulta.
Ka ndonjë arsye qëndrimi z. Patozi?
Besoj se ky nuk është qëndrim individual. Është qëndrimi një grupimi brenda PD që e ka menduar ndryshe zhvillimin e mendimit brenda në PD. Ka menduar që PD ka brenda saj njerëz që mund të menaxhohen nga çdo lloj kualiteti, ka njerëz që mund të futen në vath e të komandohen. Por po të shikosh gjeografinë e votimit të Lul Bashës është një gjë që flet.
Mendoni që nuk e dëmton ringritjen e PD-së?
Absolutisht. Përkundrazi, shëndoshjen e PD, sepse PD i hyri një procesi real reformimi. I ka hyrë një procesi të mobilizimit të kapaciteteve të veta politike dhe intelektuale. Dhe unë shpresoj që gjithë këta dhe këta njerëz që folën me këtë gjuhë, me tonet e inatçorëve të shqiptarëve që duan të fitojnë gjithmonë, unë mendoj se do t’i thërrasin memories, që do të bëjnë analizën e aktivitetit të tyre, do të shikojnë ku i kanë gabimet dhe ku i kanë mundësitë për të kontribuar, do i kthehen asaj bashkësie që quhet komunitet i demokratëve shqiptarë që normalisht shumë shpejt e kanë betejën e parë reale si forcë politike me zgjedhjet e pushtetit lokal, por edhe më larg. Ne duhet të krijojmë bursën e vlerave në PD, atë që e theksuan të dy kandidatët. Dhe habia më e madhe kjo qe se zhvilluan një garë shumë demokratike. Të dy kandidatët shkuan në bazë, takuan elektoratin, u përshëndetën, shpalosën programet, deklaruan se do të pranojnë rezultatin dhe nuk ndodhi kjo. Atëherë çfarë tregon? Tregon që ndoshta janë të papërgatitur, ose të mësuar keq. Se mos harrojmë, pavarësisht se udhëheqësi kryesor i PD ka qenë Sali Berisha, konferencat nëpër rrethe këta njerëz i kanë organizuar. Dhe unë do u bëj thirrje që t’i thërrasin një çikë kujtesës e të kujtojnë konferencat që kanë organizuar nëpër rrethe: ç’kanë bërë me demokratët, si i kanë zgjedhur stafet që i kanë udhëhequr PD në qarqe. Nga janqë zgjedhur këta, kanë qenë demokratë, kanë qenë njerëz me contribute, kanë qenë njerëz me kapacitete, kanë qenë njerëz të një clientele të caktuar. Këtu fillon analiza, këtu fillon ringritja.
Mendoni se z. Basha ka potencialin e duhur për të ribashkuar edhë këto zëra ndryshe në PD?
Unë, e para e punës, do të thoja që do t’i kthehem edhe një herë fillimit. Është shumë problematike, problem i inferioritetit. Inferiori ka gjithnjë kompleksin e borxhliut, të thotë faleminderit ditën e parë kur të merr borxhin dhe të mallkon sa herë ta kthen. Të kesh ambicie për karrierë është normale, por kur tejkalon ambiciet dhe nuk i ke në sinkronë me kapacitetin që ke, kjo e bën njeriun të keq. Nuk më harrohen që në fillimet e para dhe në 2005 erdhëm në pushtet si një produkt i një fryme të re, i një platforme të re, me kapacitete të reja, me filozofinë e KOP-it, ku një nga figurat e shquara të kombit ishte edhe Lulzim Basha. Korrëm një fitore të shkëlqyer, të paparë. Po nuk më harrohet në dhjetor të 2009 kur ne bëmë kuvendin e partisë, votohesh për këshillin kombëtar, qarkullonte një sms “Mos x,y,z” dhe në krye të listës ishte Lulzim Basha. Ç’u kishte bërë Lulzim Basha këtyre njerëzve? Mesazh qarkullues. Asgjë s’u kishte bërë. Përkundrazi, kishte kontribuar aktivisht në fitoren e PD. Atëherë ku lindi armiqësia? Sigurisht nga difiçenca. Dhe dificenca është një sindromë shumë e keqe, gati-gati e pashërueshme. Besojmë se kemi përsëri riaktivizimin e të njëjtit klan në këto zgjedhje. Besoj se janë po ata që notojnë në këto ujra. E para punës unë do t’i kthehem edhe një herë procesit. Unë kam qenë pjesë e përkrahësve të z. Basha. Këtë nuk e kam bërë në ilegalitet, përkundrazi kandidatit Olldashi i kam thënë që unë jam, që ditët e para që shpalli kandidaturën, me stafin e zotit Basha. Po besoj që më mirëkuptoi. Dhe që t’i kthehemi muhabetit prapë aty ku e nisëm, u nis një fushatë shumë demokratike dhe u deformua në fund duke thënë që ishte një proces i deformuar. Po tani, ndoshta ditët që do të vinë do të nxjerrin shumë gjëra, do të flitet për shumë gjëra, kush është mungesa e deformimit, plotësimi brenda një nate të 3000 e ca emrave antarësie në PD, apo forumi rinor që iu prezantua Sali Berishës me 3000 antarësime në qytetin e Durrësit,që 3000 veta nuk i zë pallati i sportit, nja 2000 ishim ne të vjetrit aty.
Ka pasur manipulime me listat?
Ka pasur fiktivitet shumë, gjë që është pasqyruar edhe në strukturat e PD dhe prandaj është shumë e nevojshme që PD të vijë në shtratin e vet biologjik, në shtratin e kontribuesve që e duan PD jo për ta instrumentalizuar në pozicionin e interesave të veta, po për të ecur përpara, për të arritur objektivat që i kemi caktuar vetes dhe përfaqësimit,
Një ndër argumentet e Olldashit ndaj zotit Basha ishte mungesa e Bashës në parlament
Unë nuk mund të them që z. Olldashi nuk ka të drejtë, ajo varet nga optika se si i shikojnë njerëzit gjërat. Dikush e quan komandantin të zot kur përleshet trup me trup, dikush e quan komandantin të zot kur nga një pozicion më i lartë shikon fushbetejat dhe jep komandat e duhura. E rëndësishme është që zoti Basha të fitojë betejën. Faktikisht unë di që kur u ngarkua si përfaqësues në zonën e Elbasanit çuditërisht zgjedhjet e 2009 Elbasani bëri një hop cilësor. I vetmi kandidat i yni që ka mundur Edi Ramën. Është njeriu që paraqet kualitete, ka negocuar si ministër i Jashtëm në të gjithë pozicionet ndërkombëtare duke i dhënë arritje Shqipërisë, ka marrëdhënie të shkëlqyera me ndërkombëtarët, të mos flas pastaj për cilësitë e tij individuale por që nuk janë aq të rëndësishme sa është e rëndësishme që zoi Basha është njeri, është perëndimor me mentalitet dhe në formim, student i shkëlqyer, pa hije jo vetëm në shkollimin e tij po edhe në karrierën e tij. I sukseshëm në karrierë, me begraund pozitiv. Besoj që kjo ishte një vlerë për këtë garë që nxori Lulzim Bashën kryetar.
Një pyetje pak personale. A keni ambicie për kryetarin e ri të Pd në qytetin e Durrësit?
Absolutisht që jo. Kryetari PD në Durrës nuk duhet të jetë i brezit tim dhe i gjeneratës time. Kryetari PD duhet të jetë i një brezi të mesëm që të bashkojë edhe gjeneratën time, edhe të rinjtë. Pra duhet të jetë një element bashkimi dhe një element me një filozofi bashkëjetese dhe jo me filozofi të skajshme. Ne brezi që kemi bërë sakrifica, ne qëndrestarët… as brezi i ri i së ardhmes me filozofinë e internetit. Po duhet gjetur një element bashkimi për të gjithë, por ama apeli për brezin tim është ky që ne jemi brez me eksperiencë, me shumë halle mbi kurrizin tonë dhe këtë duhet ta investojmë tek kryetari i ri i PD, përkundrazi pësimet tona janë mësime pa pasur nevoja t’i provojë ai dhe ta ndihmojmë për të ecur përpara. Ky është mendimi im. Le të më falë ndonjë i brezit tim që mund të ketë ambicie. Unë për vete, jo dhe mendimi im personal është që të jetë i një moshe të ndërpmjetme që të jetë një urë bashkimi mes brezave.
Ju po flisni me pasion për PD. Po në qoftë se të pakënaqurit do të bëjnë një grup më vete, çfarë do të ndodhë?
Unë mendoj që e para e punës, siç e dëgjuat edhe nga apeli im, këta s’duhet të krijojnë grup më vete. Sepse këta janë disa njerëz që i përkasin disa eksperiencave, ku kanë qenë edhe vet protagonist në beteja kundër të tjerëve, që janë larguar nga partia, po dhe vet dëshmitarë, që të gjithë ata, që janë larguar nga partia, pasi kanë xhiruar nëpër sektorin politik shqiptar, janë kthyer prap në PD se kanë kuptuar që shtëpia e tyre është PD. Më mirë se me PD nuk mund të jenë me ansjë parti tjetër. Tani në retrospektivë të gjithë e kanë memorien, të gjithë e dinë se sa janë kthyer në PD dhe sa janë larguar. Bile më kujtohet një pikturë e Rembrandit që thotë Kthimi djalit plangprishës. Të gjithë janë kthyer prap në PD. Unë mendoj që ne jemi krijesa të PD, krijesa politike të PD dhe shtëpia jonë është PD. Të gjithë duhet të luftojmë për PD.
Kush është apeli juaj për të gjitha anëtarët e PD?
Partia Demokratike është një aset kombëtar. Nuk është ndërtuar rastësisht, por ka ardhur si rezultat i një akumulimi të një energjie potenciale që u akumulua gjatë 50 viteve në Shqipëri, të një disidence dhe rezistence të heshtur në të gjithë mënyrat, erdhi si një shpresë e madhe për lëvizje drejt Perëndimit, pra mblodhi rreth vetes idealistët më të mëdhenj që kishte ky vend, aspiratat më të mira dhe idealet më të larta. Pra kemi një investim të jashtëzakonshëm, një thesar kombëtar që duhet ruajtur. Pra është një pasuri. Por apeli im është ky: këtë pasuri që përmban në vetvete jo kontributin tim, as tëndin, as të dhjetë apo njëzet njerëzve, po kontributin e mijëra e mijëra njerëzve që rendën nëpër sheshe duke brohoritur për Evropën, të ruajnë të njëjtin lejtmotiv, të ruajnë PD, të ruajnë këtë aset të madh kombëtar që nuk është thjeshtë i demokratëve, po është i kombit shqiptar